Διαβήτης, ένας πόλεμος που χάνεται στα χαρτιά!

Τα δεδομένα, σήμερα, από διάφορες μελέτες , αποδεικνύουν ότι υπάρχουν τεράστια οφέλη από την πρόληψη και από την θεραπεία του διαβήτη. Παρά όμως την παγκόσμια εγρήγορση, την αυξημένη πληροφόρηση από τα μέσα μαζικής επικοινωνίας την δημιουργία συλλόγων διαβητικών αλλά πολύ περισσότερο την ανάπτυξη της φαρμακευτικής τεχνολογίας, πολύ λίγη βελτίωση έχει παρατηρηθεί στην καταπολέμηση του διαβήτη.
Ρύθμισε τον Διαβήτη σου και ζήσε φυσιολογικά!
Εάν έχεις Διαβήτη δεν είσαι μόνος… Μπορείς να βελτιώσεις την κατάσταση σου και να ζήσεις φυσιολογικά! Κάνε την ρύθμιση του Διαβήτη μαζί μας…
Σε μελέτες που συμμετείχαν ασθενείς με διαβήτη ηλικίας 18 έως 75 , σε σύγκριση με τα δεδομένα από τη βάση δεδομένων της μελέτης NHANES από το 1988 έως το 1994 και από το 1999 έως το 2002 φαίνεται ότι ο γλυκαιμικός έλεγχος βελτιώθηκε ελάχιστα. Υπήρξε μεγαλύτερη μείωση στη HBA1c στα άτομα που είχαν πάνω από 9, αλλά καμία μείωση της στον μέσο όρο στα άτομα που είχαν πάντα HbA1c 6-8. Επίσης η αρτηριακή υπέρταση που είναι συνηθισμένη στους διαβητικούς, παρέμεινε στα ίδια επίπεδα. Καλύτερη εικόνα παρουσιάστηκε στη ρύθμιση της χοληστερίνης, στη χρήση της ασπιρίνης, στον ετήσιο εμβολιασμό για την γρίπη, στην οφθαλμιατρική εξέταση και στον έλεγχο της υγείας του ποδιού. Περίπου το 20% των ασθενών από το 1999 έως το 2002 είχαν HbA1c>9, 33% Πίεση>140/90 και 40% LDL>130. Αυτές οι τιμές θεωρούνται εκτός στόχων.
Ακόμα και όταν οι ασθενείς προσπαθούν και πιάνουν τον στόχο , για ένα από τα παραπάνω στοιχεία, πολύ λίγοι είναι εκείνοι που καταφέρνουν να πετύχουν το απόλυτο. Σε μια μελέτη με 80000 διαβητικούς ασθενείς έγινε προσπάθεια να πιάσουν όλους τους στόχους, για να έχουν το μεγαλύτερο όφελος για την υγεία τους. Από αυτούς μόνο το 4% τα κατάφερε και είχε τις αποδεκτές τιμές για την HbA1c, LDL και Αρτηριακή πίεση. Αντίστοιχα για το καθένα στόχο ξεχωριστά πέτυχαν το 40% περίπου, των ασθενών.
Πάντως η κάθε μικρή βελτίωση στην εικόνα του διαβήτη έχει σημαντική μείωση στον καρδιαγγειακό κίνδυνο και στην γενική θνητότητα των ασθενών. Πάντως από τα δεδομένα της μελέτης NHANES Ι,ΙΙ,ΙΙΙ, προκύπτει ότι μεγαλύτερη μείωση της θνητότητας πετυχαίνουν οι άντρες, παρά οι γυναίκες. Το γεγονός αυτό είναι προς το παρόν μη εξηγήσιμο αλλά μάλλον σχετίζεται με τη διαφορά των φύλλων, την παθοφυσιολογία της στεφανιαία νόσου, την μη σωστή διάγνωση της στεφανιαίας νόσου στις γυναίκες και στην μικρότερη συνεργασία των γυναικών με το γιατρό.
Άλλη μια διαπίστωση είναι, ότι οι διαβητικοί ασθενείς δεν έχουν πρόσβαση στους γιατρούς. Κυρίως αυτό συμβαίνει στις ηλικίες των 45 ετών και στις γυναίκες γενικότερα. Ακόμα και όταν αυτοί έχουν τη πληροφόρηση ότι πρέπει να κάνουν εξετάσεις, τις αποφεύγουν.
Υπάρχουν πολλά που μπορούν να εξηγήσουν γιατί υπάρχει διαφορά σε αυτά που πρέπι να γίνουν και σε αυτά που γίνονται:
Το παραδοσιακό σύστημα υγείας είναι προσανατολισμένο στο να αντιμετωπίσει τα επείγοντα και οξέα περιστατικά. Αντίθετα χρόνιες καταστάσεις και με τόση μεγάλη εξάπλωση στην κοινωνία δύσκολα εξυπηρετούνται σωστά.
Η κλινική αστοχία είναι μεγάλη, δηλαδή σπάνια επιτυγχάνονται οι στόχοι που θέτει ο γιατρός. Σε αυτό συμμετέχουν τόσο ό γιατρός, όσο και ο ίδιος ο ασθενής αφού δεν έχουν πάντα τον ίδιο ζήλο, λόγω φόρτου εργασίας από την μια πλευρά και έλλειψης γνώσης από την άλλη.
Η έλλειψη εξατομικευμένης παρακολούθησης σε τακτά χρονικά διαστήματα, από τους ίδιους γιατρούς, είναι ίσως και το μεγαλύτερο πρόβλημα της επίτευξης των στόχων. Οι μελέτες δείχνουν ότι αυτοί που παρακολουθούν συγκεκριμένα πρωτόκολλα θεραπείας, με καθορισμένο χρονοδιάγραμμα και στόχους , έχουν πολύ καλύτερα αποτελέσματα.
Η ιατρική σήμερα έχει τα όπλα για να θεραπεύσει τον διαβήτη. Δεν υπάρχει ασθενείς που να μην μπορεί να πιάσει τους στόχους. Η πραγματικότητα όμως απογοητεύει και η αιτία φαίνεται να είναι η έλλειψη σωστής αντιδιαβητικής στρατηγικής από τον ασθενή, τον γιατρό, το σύστημα υγείας και τους κοινωνικούς φορείς. Πρόκειται για έναν πόλεμο που χάνεται στα «χαρτιά»!
Το άρθρο έχει ενημερωτικό χαρακτήρα και δεν αντικαθιστά την εξέταση και τη συμβουλή του γιατρού σας.

