Πόσο Συχνή είναι η Ευγλυκαιμική Διαβητική Κετοξέωση

Η Ευγλυκαιμική Διαβητική Κετοξέωση είναι μια νέα νοσολογική οντότητα, που προκύπτει σε άτομα που πάσχουν από Διαβήτη και λαμβάνουν SGLT-2 αναστολείς. Οι SGLT-2 αναστολείς είναι μια νέα κατηγορία αντί-διαβητικών φαρμάκων, που μειώνει το σάκχαρο του αίματος, μέσω αποβολής της περίσσειας της γλυκόζης με τα ούρα. Η δράση των φαρμάκων αυτών είναι πολύ αποτελεσματική στη μείωση του σακχάρου και συγχρόνως βοηθά στη μείωση της πίεσης και στην απώλεια βάρους των ασθενών.
Το τριπλό όφελος έδωσε ώθηση στην έρευνα και την ανάπτυξη της κατηγορίας με την δημιουργία πολλών μορίων με τις συγκεκριμένες ιδιότητες. Ο ενθουσιασμός όμως ανακόπηκε από την εμφάνιση μιας πρωτόγνωρης ανεπιθύμητης ενέργειας, η οποία είχε να κάνει με την εμφάνιση διαβητικής κετοξέωσης, σε άτομα που δεν είχαν ιδιαίτερα αυξημένες τιμές σακχάρου.
Ρύθμισε τον Διαβήτη σου και ζήσε φυσιολογικά!
Εάν έχεις Διαβήτη δεν είσαι μόνος… Μπορείς να βελτιώσεις την κατάσταση σου και να ζήσεις φυσιολογικά! Κάνε την ρύθμιση του Διαβήτη μαζί μας…
Η Διαβητική Κετοξέωση είναι μια πολύ σοβαρή παρενέργεια, που αφορά μόνο σε άτομα που πάσχουν από Διαβήτη Τύπου 1 και προκαλείται όταν δεν υπάρχει αρκετή ινσουλίνη στο αίμα, όταν οι απαιτήσεις γι’ αυτήν είναι αυξημένες, όπως σε περιπτώσεις στρες. Στις καταστάσεις αυτές ο οργανισμός δεν μπορεί να απορροφήσει την γλυκόζη, η οποία αυξάνεται δραματικά και στη συνέχεια ενεργοποιεί με την λιπόλυση, ως εναλλακτική πηγή ενέργειας. Με την λιπόλυση όμως παράγονται κετονοσώματα, τα οποία προκαλούν οξέωση, η οποία αν δεν θεραπευτεί άμεσα είναι ιδιαίτερα επικίνδυνη.
Η Ευγλυκαιμική Διαβητική Κετοξέωση είναι η ίδια περίπτωση με την Διαβητική Κετοξέωση με την διαφορά ότι αυτή εμφανίζεται σε σχετικά φυσιολογικές τιμές σακχάρου, αλλά μόνο σε άτομα που λαμβάνουν SGLT-2 αναστολείς. Τα φάρμακα αυτά δίδονται μόνο στον Διαβήτη Τύπου 2, όμως χωρίς έγκριση τα λαμβάνουν και άτομα με Διαβήτη Τύπου 1.
Η συχνότητα της Ευγλυκαιμικής Διαβητικής Κετοξέωσης δεν ξεπερνάει το 0,1%. Συμβαίνει συνήθως σε άτομα Διαβήτη Τύπου 1 και σε άτομα με Διαβήτη Τύπου 2, τα οποία έχουν σημαντική έκπτωση της λειτουργίας του β-κυττάρου, δηλαδή σε προχωρημένο Διαβήτη Τύπου 2. Απαραίτητη προϋπόθεση είναι η λήψη SGLT-2.
Για να εμφανιστεί η Ευγλυκαιμική Διαβητική Κετοξέωση, θα πρέπει να συμβούν μια σειρά γεγονότων. Οι SGLT-2 αναστολείς αποβάλουν την γλυκόζη με τα ούρα και ταυτόχρονα η συγκέντρωση της γλυκόζης στο αίμα μειώνεται. Αυτό έχει σαν αποτέλεσμα να μειώνεται η έκκριση ινσουλίνης και αντιδραστικά να αυξάνεται η έκκριση της γλυκαγόνης. Η γλυκαγόνη ενισχύει τη διαδικασία της λιπόλυση, με αποτέλεσμα να παράγονται κετονοσώματα. Σε περίπτωση που υπάρχει μια κατάσταση στρες, όπως μια αρρώστια, ένα χειρουργείο κ.λ.π., η ανάγκη για ινσουλίνη είναι μεγαλύτερη, όποτε η μείωση της ινσουλίνης φαίνεται εντονότερα και η παραγωγή κετονοσωμάτων είναι μεγαλύτερη. Τα τελευταία μπορούν να μεταβάλουν την οξύτητα του αίματος και να οδηγήσουν στην ανάπτυξη Διαβητικής κετοξέωσης. Λόγω όμως της δράσης του φαρμάκου οι τιμές του σακχάρου θα είναι χαμηλές. Γι’ αυτό και η κατάσταση ονομάζεται Ευγλυκαιμική Διαβητική Κετοξέωση.
Η παρενέργεια αυτή παρότι είναι επικίνδυνη, επαναλαμβάνουμε ότι είναι σπάνια 0,1%, όπως αναφέρεται από τα δεδομένα των ερευνών DECLARE και EMPA-REC, οι οποίες μελετούν την ασφάλεια των νταμπαγλιφλοζίνης και εμπαγλιφλοζίνης, ουσιών που ανήκουν στην κατηγορία των SGLT-2. Επίσης είναι παρενέργεια που μπορεί να γίνει εύκολα αντιληπτή και να διορθωθεί αρκεί να γίνουν σωστοί χειρισμοί.
Για παράδειγμα, τα άτομα που πάσχουν από Διαβήτη και λαμβάνουν SGLT-2, όταν αισθανθούν ναυτία, κοιλιακό άλγος, ταχυπαλμία, θα πρέπει να μετρούν το σάκχαρο και συγχρόνως τις κετόνες στο αίμα. Η διαδικασία είναι εύκολη με τους νέας τεχνολογίας μετρητών σακχάρου. Αν το σάκχαρο είναι σχετικά καλό ή ελαφρά αυξημένο και ταυτόχρονα υπάρχει αύξηση στις κετόνες, θα πρέπει να υποψιαστούν την Ευγλυκαιμική Διαβητική Κετοξέωση, να μην μειώσουν τη δόση της ινσουλίνης και να ενημερώσουν άμεσα τον γιατρό τους. Η μείωση της ινσουλίνης, λόγω του φόβου υπογλυκαιμίας, θα επιτείνει την κετοξέωση. Η υπογλυκαιμία όμως επειδή είναι μια υπαρκτή πιθανότητα, η λήψη περισσότερης ινσουλίνης θα πρέπει να συνδυασθεί με συγχορήγηση γλυκόζης. Η όλη θεραπεύτική προσέγγιση θα πρέπει να γίνεται, για λόγους ασφαλείας, στο νοσοκομείο.
Το άρθρο έχει ενημερωτικό χαρακτήρα και δεν αντικαθιστά την εξέταση και τη συμβουλή του γιατρού σας.

