Καλός Διαβητολόγος είναι αυτός που «ακούει» τον ασθενή

Καλός Διαβητολόγος είναι αυτός που «ακούει»… Μια συνηθισμένη φράση, όμως η λέξη ακούω, συνήθως βρίσκεται εκτός εισαγωγικών. Η ρύθμιση του Διαβήτη περνά μέσα από την επικοινωνία. Ο Διαβητολόγος και ο ασθενής πρέπει να καταλαβαίνουν ο ένας τον άλλον. Το κύριο χαρακτηριστικό της σχέσης θα πρέπει να είναι η ειλικρίνεια. Σε μια κοινή διαβητολογική επίσκεψη έχουμε συνηθίσει τον ασθενή να παίρνει τον ρόλο του απολογούμενο. Ο γιατρός εντοπίζει τα λάθη του ασθενούς και ο τελευταίος δεσμεύεται ότι θα ακολουθήσει τις οδηγίες.
Ρύθμισε τον Διαβήτη σου και ζήσε φυσιολογικά!
Εάν έχεις Διαβήτη δεν είσαι μόνος… Μπορείς να βελτιώσεις την κατάσταση σου και να ζήσεις φυσιολογικά! Κάνε την ρύθμιση του Διαβήτη μαζί μας…
Είναι αλήθεια ότι ορισμένοι ασθενείς επιτυγχάνουν να ρυθμίσουν το σάκχαρο τους, υπό αυτές τις συνθήκες. Δεν αφορά όμως στην πλειονότητα των ατόμων που πάσχουν από Διαβήτη.
Οι περισσότεροι ασθενείς αποτυγχάνουν όχι γιατί δεν γνωρίζουν το σωστό. Αποτυγχάνουν γιατί δεν μπορούν, δεν θέλουν, ή δεν είναι έτοιμοι να κάνουν το σωστό. Αρκετοί ιεραρχούν το Διαβήτη σε χαμηλότερες θέσεις, ανάμεσα στα προβλήματα της καθημερινότητας. Άλλοι έχουν σημαντικές εκκρεμότητες στη ζωή τους, που φέρνουν τον Διαβήτη σε δεύτερη μοίρα.
Πολλοί ασθενείς έχουν στο μυαλό τους, πολλές λάθος ιδέες για τον Διαβήτη. Κάπου έχουν ακούσει, κάτι έχουν διαβάσει, κάπως διαφορετικά αντιλαμβάνονται τα πράγματα, χωρίς να έχουν επιστημονική τεκμηρίωση. Οι λάθος ιδέες γίνονται μέρος της σκέψης και όλες οι αποφάσεις για τα φάρμακα, τη διατροφή, την άσκηση και το γιατρό επηρεάζονται από αυτές.
Τι πρέπει να κάνει ο Καλός Διαβητολόγος;
Ο Καλός Διαβητολόγος θα πρέπει να δώσει την ευκαιρία στον ασθενή, να δηλώσει τι τον απασχολεί γύρω από τον Διαβήτη του. Να καθορίσουν μαζί την ατζέντα της συζήτησης. Η ατζέντα μπορεί να αφορά κάποιο δευτερεύον θέμα, ή ακόμα και άσχετο με τον Διαβήτη. Είναι όμως σημαντικό να συζητηθεί αυτό που πραγματικά θέλει να ακούσει εκείνη την ημέρα.
Η εμπειρία έχει δείξει ότι αν δεν καθορισθεί η ατζέντα, οι ασθενείς δεν ακούν τις συμβουλές των γιατρών. Παραμένουν καρφωμένοι στα χείλη τους μέχρι, ίσως από τύχη, να εκστομίσουν αυτό που θέλουν. Αν αυτό δεν συμβεί, τότε τίποτα δημιουργικό δεν συμβαίνει σε αυτήν την επίσκεψη.
Αφού συζητηθεί η ατζέντα, ο γιατρός θα πρέπει μέσα από την συζήτηση να καταλάβει δύο πράγματα. Πρώτον, το κατά πόσο ο ασθενής αντιλαμβάνεται τη σοβαρότητα της κατάστασης του. Δεύτερον, το κατά πόσο ο ασθενής ενδιαφέρεται για την κατάστασή του. Σε αυτό το σημείο μπορεί να προκύψουν διάφοροι συνδυασμοί, που ο καθένας από αυτούς χρειάζεται διαφορετικό χειρισμό.
Οι λάθος ιδέες
Κατά τη διάρκεια της συνομιλίας, ο γιατρός θα πρέπει να ανιχνεύσει τις λάθος ιδέες, που μπορεί να έχει ο ασθενής. Αυτό μερικές φορές μπορεί να είναι εύκολο, γιατί ο ασθενής τις εκφράζει με τα λόγια του. Τις περισσότερες φορές όμως, οι λάθος ιδέες κυκλοφορούν στο μυαλό τους φιλτράροντας όσα ο γιατρός τους λέει. Σε αυτή τη περίπτωση οι λάθος ιδέες εκφράζονται σαν μια αλλαγή στο συναίσθημα, ή σαν αλλαγή στην έκφραση του προσώπου τους. Σε αυτό το σημείο ο γιατρός θα πρέπει να διακόπτει τη συζήτηση και να κάνει την εξης ερώτηση: «Τι περνάει αυτή τη στιγμή από το μυαλό σου;». Αν δοθεί απάντηση, θα πρέπει να ακολουθήσει με την ερώτηση: «γιατί το λες αυτό;».
Οι απαντήσεις θα πρέπει να λαμβάνονται σοβαρά υπόψη, διότι μέσα από αυτές περνά η συμμόρφωση των ασθενών, στις οδηγίες. Ο γιατρός θα πρέπει να είναι συνεχώς υποστηρικτικός, να ενθαρρύνει την έκφραση και να δείχνει ότι καταλαβαίνει τους προβληματισμούς τους.
Μόνο αν υπάρξει αλληλοκατανόηση Διαβητολόγου και ασθενούς, θα πρέπει να ακολουθείται ο σχεδιασμός της θεραπείας του ασθενούς. Αν ο γιατρός αντιληφθεί, ότι αυτό δεν έχει επιτευχθεί, τότε καλό είναι να ακολουθήσει ένα δεύτερο ραντεβού, που θα στοχεύει πάλι σε όλα τα παραπάνω.
Το άρθρο έχει ενημερωτικό χαρακτήρα και δεν αντικαθιστά την εξέταση και τη συμβουλή του γιατρού σας.

