Ασπιρίνη στον Διαβήτη. Πότε συστήνεται;

Σε αυτό το άρθρο
Η ασπιρίνη είναι ένα φάρμακο με δύο όψεις. Μπορεί να προστατέψει από καρδιαγγειακά επεισόδια, μπορεί όμως και να προκαλέσει αιμορραγίες. Η απόφαση, για το αν θα πρέπει κάποιος να παίρνει συστηματικά ασπιρίνη, εξαρτάται από τον κίνδυνο που διατρέχει.
Στις τελευταίες επίσημες οδηγίες (Standards of Medical Care in Diabetes 2017) η χορήγηση ασπιρίνης συστήνεται ανάλογα με τα χαρακτηριστικά του ατόμου. Μάλιστα οι συστάσεις βαθμολογούνται με τα γράμματα A,B,C,D,E, με το Α να μαρτυρά ισχυρή και αξιόπιστη σύσταση. Αντίστοιχα, στα υπόλοιπα γράμματα η σύσταση έχει διαδοχικά μικρότερη ισχύ και αξιοπιστία.
Ρύθμισε τον Διαβήτη σου και ζήσε φυσιολογικά!
Εάν έχεις Διαβήτη δεν είσαι μόνος… Μπορείς να βελτιώσεις την κατάσταση σου και να ζήσεις φυσιολογικά! Κάνε την ρύθμιση του Διαβήτη μαζί μας…
Με αυτό τον τρόπο σαν οδηγία Α ισχύει:
- Να χορηγείται ασπιρίνη από 75 έως 162 mg/ημέρα, σαν δευτερογενή πρόληψη, στα άτομα με Διαβήτη, που έχουν εγκατεστημένη αθηρωσκλυριντική καρδιαγγειακή νόσο.
Οδηγίες βαθμού Β:
- Εάν υπάρχει αλλεργία στην ασπιρίνη, να χορηγείται στα παραπάνω άτομα κλοπιδογρέλη 75 mg/day
- Διπλή αντιαιμοπεταλιακή ασπιρίνης-κλοπιδογρέλης, συνιστάται για ένα χρόνο μετά το έμφραγμα.
Οδηγίες βαθμού C:
- Συνιστάται να χορηγείται ασπιρίνη 75-162 mg/ημέρα, σαν πρωτογενή πρόληψη, σε άτομα με Διαβήτη τύπου 1 και τύπου 2, που βρίσκονται σε αυξημένο καρδιαγγειακό κίνδυνο. Τέτοια άτομα είναι ηλικίας μεγαλύτερα των 50 ετών, με τουλάχιστον ένα επιπρόσθετο παράγοντα κινδύνου. Παράγοντας κινδύνου είναι το οικογενειακό ιστορικό ηλικιακά πρόωρης καρδιαγγειακής νόσου. Επίσης, η υπέρταση, δυσλιπιδαιμία, το κάπνισμα και η μικροαλβουμινουρία. Τα άτομα αυτά δεν πρέπει να έχουν αυξημένο κίνδυνο αιμορραγίας.
- Αντίθετα, δεν πρέπει να χορηγείται ασπιρίνη σε άτομα νεότερα των 50 ετών, χωρίς αυξημένο καρδιαγγειακό κίνδυνο. Ο κίνδυνος αιμορραγίας σε αυτά τα άτομα υπερβαίνει το όφελος.
Οδηγία βαθμού Ε:
- Όταν προτείνεται ασπιρίνη σε άτομο κάτω των 50 ετών, λόγω αυξημένου καρδιαγγειακού κινδύνου, απαιτείται κλινική εκτίμηση κινδύνου-οφέλους.
Ο μόνος αρμόδιος να εκτιμήσει ποια οδηγία θα εφαρμοστεί είναι ο γιατρός. Αυτός εκτιμά αν κάποιος είναι υψηλού ή χαμηλού κινδύνου και αν το όφελος υπερβαίνει τον κίνδυνο αιμορραγίας.
Το άρθρο έχει ενημερωτικό χαρακτήρα και δεν αντικαθιστά την εξέταση και τη συμβουλή του γιατρού σας.

