Τι προβλήματα προκαλεί ο Διαβήτης στα μάτια;

Σε αυτό το άρθρο
Ίσως έχεις ακούσει ότι ο Διαβήτης δημιουργεί προβλήματα στα μάτια και μπορεί να οδηγήσει στην τύφλωση. Είναι αλήθεια ότι όσοι έχουν Διαβήτη έχουν αυξημένο κίνδυνο τύφλωσης, σε σχέση με τα άτομα, που δεν έχουν Διαβήτη. Πάντως, οι περισσότεροι που έχουν διαβήτη έχουν μικρότερα προβλήματα στα μάτια.
Με τακτικό έλεγχο μπορείς να περιορίσεις την ανάπτυξη τέτοιων προβλημάτων και όταν αυτά συμβούν, θα έχεις τη δυνατότητα να τα θεραπεύσεις άμεσα.
Ρύθμισε τον Διαβήτη σου και ζήσε φυσιολογικά
Προβλήματα στα μάτια
Τα προβλήματα που σχετίζονται με τον Διαβήτη στα μάτια είναι τα παρακάτω:
Γλαύκωμα
Τα άτομα με Διαβήτη έχουν 40% μεγαλύτερη πιθανότητα να νοσήσουν από γλαύκωμα, σε αντίθεση με αυτά που δεν έχουν Διαβήτη.
Το γλαύκωμα είναι μια κατάσταση που παρουσιάζει αυξημένη πίεση στο μάτι. Αυτό δημιουργεί αλλοιώσεις στην όραση και σιγά-σιγά χάνεται, λόγω καταστροφής του εσωτερικού του ματιού.
Υπάρχει θεραπεία για το γλαύκωμα. Αυτή μπορεί να είναι φαρμακευτική, ενώ μερικές φορές μπορεί να χρειαστεί χειρουργείο.
Καταρράκτης
Τα άτομα που με Διαβήτη έχουν 60% μεγαλύτερη πιθανότητα να αναπτύξουν καταρράκτη, σε αντίθεση με αυτούς που δεν έχουν. Επίσης, όσοι έχουν Διαβήτη, τείνουν να αναπτύσσουν καταρράκτη σε μικρότερη ηλικία και με γρηγορότερη εξέλιξη. Ο καταρράκτης εμφανίζεται σαν θόλωση του φακού του ματιού, η οποία περιορίζει την όραση.
Όταν έχεις ήπιο καταρράκτη πρέπει να φοράς πιο συχνά γυαλιά ηλίου, ή γυαλιά που απορροφούν τις ανακλάσεις του φωτός. Σε πιο προχωρημένο καταρράκτη, ο οφθαλμίατρος αφαιρεί τον φακό από το μάτι. Μπορεί να γίνει και μεταμόσχευση φακού. Τα άτομα με Διαβήτη όταν αφαιρούν τους φακούς μπορεί να επιδεινώσουν άλλα προβλήματα του ματιού, όπως η αμφιβληστροειδοπάθεια και το γλαύκωμα.
Αμφιβληστροειδοπάθεια
Ο αμφιβληστροειδής χιτώνας είναι το εσωτερικό περίβλημα του ματιού, πάνω στο οποίο πέφτει το φως και γίνεται αντιληπτή η εικόνα. Ο χιτώνα αυτός έχει αγγεία και νεύρα. Τα προβλήματα που δημιουργούνται εκεί, τα ονομάζουμε με τον γενικό όρο «Διαβητική Αμφιβληστροειδοπάθεια».
Υπάρχουν δύο τύποι διαβητικής αμφιβληστροειδοπάθειας. Η μη-παραγωγική και η παραγωγική.
Μη παραγωγική αμφιβληστροειδοπάθεια
Η μη παραγωγική αμφιβληστροειδοπάθεια είναι ο πιο συνηθισμένος τύπος αμφιβληστροειδοπάθειας. Σε αυτήν, στα μικρά αγγεία του χιτώνα μπορεί να δημιουργηθούν μικρό-ανευρύσματα, ή να αιμορραγήσουν. Η μη παραγωγική αμφιβληστροειδοπάθειαμπορεί να διακριθεί ήπια, μέτρια, σοβαρή, ανάλογα με πόσα αγγεία παρουσιάζουν βλάβη.
Οίδημα ωχράς κηλίδας
Αν και η διαβητική αμφιβληστροειδοπάθεια αρχικά δεν εμφανίζει απώλεια όρασης, τα τοιχώματα των αγγείων δεν μπορούν να συγκρατήσουν τα υγρά, μέσα στον αυλό τους. Τα υγρά αυτά γεμίζουν τον χώρο της ωχράς κηλήδας, δημιουργώντας οίδημα. Το οίδημα αυτό δημιουργεί θόλωση της όρασης και μπορεί στο τέλος να χαθεί εντελώς. Η μη-παραγωγική αμφιβληστροειδοπάθεια στα πρώτα στάδια μπορεί να μην χρειάζεται θεραπεία, όταν όμως συμβεί οίδημα η θεραπεία πρέπει να ξεκινήσεις άμεσα. Θεραπεία του οιδήματος είναι δυνατή και μάλιστα μπορεί να βελτιωθεί η όραση.
Παραγωγική αμφιβληστροειδοπάθεια
Σε μερικά άτομα, η μη-παραγωγική αμφιβληστροειδοπάθεια εξελίσσεται σε μια πιο βαριά μορφή την παραγωγική αμφιβληστροειδοπάθεια. Σε αυτόν τον τύπο, τα αγγεία είναι τόσο καταστραμμένα, που κλείνουν εντελώς. Σαν αντίδραση, δημιουργούνται νέα αγγεία, τα οποία όμως είναι αδύναμα, αιμορραγούν και μειώνουν το οπτικό πεδίο, μια κατάσταση που ονομάζεται αιμορραγία υαλοειδούς. Τα νέα αγγεία μπορούν επίσης, να δημιουργήσουν ουλές, καθώς αναπτύσσονται. Οι ουλές αυτές δημιουργούν τάση στον χιτώνα και ο τελευταίος μπορεί να ξεκολλήσει από τη θέση του, μια κατάσταση που ονομάζεται αποκόλληση αμφιβληστροειδούς.
Πως θεραπεύεται η αμφιβληστροειδοπάθεια;
Οι θεραπείες που ακολουθούνται για την διαβητική αμφιβληστροειδοπάθεια είναι η φωτοπηξία και η υαλοειδεκτομή.
Με τη φωτοπηξία ο οφθαλμίατρος κάνει μικρά καψίματα με ειδικό λέιζερ, στα νέα αγγεία που δημιουργούνται. Έτσι, σταματά η ανάπτυξη τους και περισώζεται η όραση.
Με την υαλοειδεκτομή, αφαιρείται το θολό υγρό από την αιμορραγία, που έχει προηγηθεί στον χιτώνα και αντικαθίσταται από φυσιολογικό ορό.
Στην περίπτωση που υπάρχει οίδημα της κηλίδας ακολουθείται θεραπεία με λέιζερ, όπως προηγουμένως, σε συνδυασμό με έγχυση φαρμάκου, που εμποδίζει την ανάπτυξη νέων αγγείων. Η έγχυση γίνεται με ένεση στο μάτι.
Έχω κίνδυνο να πάθω αμφιβληστροειδοπάθεια;
Πολλοί παράγοντες επηρεάζουν την εξέλιξη της διαβητικής αμφιβληστροειδοπάθειας:
- Το υψηλό σάκχαρο
- Η αυξημένη πίεση αίματος
- Η διάρκεια του Διαβήτη
- Τα γονίδια
Όσο μεγαλύτερο διάστημα έχεις Διαβήτη, τόσο πιθανότερο είναι να έχεις διαβητική αμφιβληστροειδοπάθεια. Σχεδόν όλοι όσοι έχου Διαβήτη Τύπου 1, έχουν μη παραγωγική αμφιβληστροειδοπάθεια και οι περισσότεροι με Διαβήτη Τύπου 2, κάποτε θα πάθουν. Η παραγωγική αμφιβληστροειδοπάθεια, που καταστρέφει την όραση είναι πολύ λιγότερο συχνή.
Τα άτομα που έχουν καλό έλεγχο του σακχάρου, για το μεγαλύτερο διάστημα της ζωής τους έχουν λιγότερες πιθανότητες να αναπτύξουν αμφιβληστροειδοπάθεια.
Ο αμφιβληστροειδής χιτώνα μπορεί να πάθει σοβαρή βλάβη, πριν ακόμα αισθανθείς απώλεια όρασης. Ακόμα και η πιο σοβαρή παραγωγική αμφιβληστροειδοπάθεια, δεν εμφανίζει συμπτώματα και όταν εμφανιστούν η κατάσταση είναι πάρα πολύ προχωρημένη. Γι’ αυτό θα πρέπει να ελέγχεις τα μάτια σου τακτικά στον οφθαλμίατρο.
Το άρθρο έχει ενημερωτικό χαρακτήρα και δεν αντικαθιστά την εξέταση και τη συμβουλή του γιατρού σας.

