Ποια δίαιτα ταιριάζει σε ποιόν;

Πολλές φορές έχουμε ακούσει έναν φίλο, να λέει ότι ανακάλυψε μια καταπληκτική δίαιτα. Μάλιστα ο ίδιος που την ακολούθησε είχε φοβερά αποτελέσματα και την συνιστά σε όλους. Από την άλλη πάντα υπάρχει κάποιος άλλος, που ακολούθησε την ίδια δίαιτα και δεν είχε τα ίδια ικανοποιητικά αποτελέσματα.
Ποιον πρέπει να εμπιστευθούμε λοιπόν; Ποια δίαιτα πρέπει να ακολουθήσουμε; Σίγουρα όλες οι δίαιτες δεν ταιριάζουν σε όλους. Ποιο είναι όμως το κριτήριο, το οποίο θα μας οδηγήσει σε μια ασφαλή επιλογή;
Μελέτες έχουν δείξει ότι υπάρχουν γονιδιακοί πολυμορφισμοί, που επηρεάζουν την πορεία μιας δίαιτας. Κάποιοι από εμάς φαίνεται ότι έχουν καλύτερα αποτελέσματα, αν ακολουθήσουν μια δίαιτα χαμηλών λιπαρών. Αντίθετα άλλοι πετυχαίνουν να χάσουν περισσότερο βάρος με μια δίαιτα χαμηλών υδατανθράκων.
Για να ελεγχθεί αυτή η υπόθεση συντάχθηκε μια μελέτη, με την κωδική ονομασία Diet Intervention Examining the Factors Interacting With Treatment Success (DIETFITS). Η μελέτη διεξάχθηκε στο πανεπιστήμιο Stantford, στην Καλιφόρνια. Τα αποτελέσματα της δημοσιεύθηκαν στις 20 Φεβρουαρίου, στο ιατρικό περιοδικό JAMA.
Στην μελέτη αυτή συμμετείχαν 609 παχύσαρκοι ενήλικες. Ήταν ηλικίας από 18 έως 50 ετών και είχαν ΒΜΙ από 28 έως 40 kg/m2 . Το 57% ήταν γυναίκες. Όλοι είχαν καλό επίπεδο μόρφωσης και ικανό οικονομικό επίπεδο, για να μπορούν να έχουν πρόσβαση σε ποιοτικές τροφές. Συμμετείχαν στην μελέτη από το έτος 2013 έως το 2015. Ήταν όλοι υγιείς και αποκλείσθηκαν όσοι είχαν υπέρταση, Διαβήτη και μεταβολικό σύνδρομο.
Το πλάνο για την δίαιτα
Στα άτομα αυτά διερευνήθηκαν οι γονιδιακοί πολυμορφισμοί, οι οποίοι δείχνουν θεωρητικά το προφιλ για τη δίαιτα που τους ταιριάζει. Οι πολυμορφισμοί αυτοί αφορούν τα γονίδια PPARG, ADRB2, and FABP2. Επίσης όλοι υποβλήθηκαν σε καμπύλη γλυκόζης για να καταγράφει το επίπεδο της ινσουλίνης που εκκρίνουν 30 λεπτά μετά την φόρτιση.
Οι συμμετέχοντες χωρίστηκαν ισότιμα, όσον αφορά το γονιδιακό τους προφίλ και την ικανότητα τους στην έκκριση ινσουλίνης, σε δύο ομάδες. Η μια ομάδα ακολούθησε μια δίαιτα χαμηλών λιπαρών και άλλη μια δίαιτα χαμηλών υδατανθράκων.
Σε όλους δόθηκε η οδηγία να λαμβάνουν 20 γραμμάρια λίπους, ή υδατανθράκων, ανάλογα σε ποια ομάδα ανήκαν. Η οδηγία ίσχυε για τις πρώτες 8 εβδομάδες. Στη συνέχεια, τους προτάθηκε να προσθέτουν κάθε εβδομάδα 15 γραμμάρια λίπους ή υδατανθράκων, μέχρι το σημείο που οι ίδιοι θεωρούσαν ότι θα μπορούσαν να διατηρήσουν για πάντα.
Δεν δόθηκε συγκεκριμένη περικοπή θερμίδων. Η δίαιτα στην τελευταία φάση βασίστηκε στο πόσο άνετα ένιωθαν τα άτομα με τη διατροφή που ακολουθούσαν. Η μοναδική δέσμευσή τους ήταν να επιλέγουν υγιεινές τροφές. Έτσι τα άτομα απέφυγαν τα κορεσμένα ή τρανς λιπαρά και τους επεξεργασμένους υδατάνθρακες. Αντ’ αυτού τους προτάθηκε να επιλέγουν ψάρια, ξηρούς καρπούς, όσπρια και λαχανικά.
Στο τελευταίο στάδιο της δίαιτας τα άτομα σταθεροποιήθηκαν σε συγκεκριμένα ποσοστά λίπους, υδατανθράκων και πρωτεϊνών. Στην ομάδα των χαμηλών λιπαρών η αναλογία που επιτεύχθηκε ήταν 48% υδατάνθρακες, 29% λίπη, 21% πρωτεΐνες. Αντίστοιχα, στην ομάδα των χαμηλών υδατανθράκων τα άτομα επέλεξαν αναλογία 30% υδατανθράκων, 45% λιπών και 23% πρωτεϊνών.
Τα αποτελέσματα για την δίαιτα
Το αποτέλεσμα για την δίαιτα ήταν σε 12 μήνες και οι δύο ομάδες να χάσουν κατά μέσο όρο 5.5 κιλά. Μέσα σε αυτά υπήρχαν άτομα που έχασαν 30 κιλά και άλλα που αύξησαν το βάρος τους κατά 10 κιλά. Στατιστικά αποδείχθηκε ότι οι γονιδιακοί πολυμορφισμοί και η ικανότητα έκκρισης ινσουλίνης δεν επηρεάζουν την εξέλιξη της δίαιτας. Η μεγάλη διακύμανση των αποτελεσμάτων βασίζεται περισσότερο στη συμπεριφορική αντίδραση του καθένα σε ένα πρόγραμμα δίαιτας.
Από την μελέτη αυτή φαίνεται πως κλείνει το θέμα ότι για όλα φταίνε τα γονίδια. Από την άλλη ανοίγει το θέμα ότι για όλα φταίει η ψυχολογία και προς αυτήν την κατεύθυνση θα πρέπει να κινηθεί η έρευνα. Η δίαιτα που ταιριάζει στον καθένα έχει να κάνει με το πώς αυτή ταυτίζεται στα θέλω και τα μπορώ του ίδιου…
Το άρθρο έχει ενημερωτικό χαρακτήρα και δεν αντικαθιστά την εξέταση και τη συμβουλή του γιατρού σας.
