Ραβδομυόληση και αυξημένη CPK.

Η ραβδομυόλυση είναι ένα σύνδρομο που χαρακτηρίζεται από
νέκρωση μυϊκών ινών και την απελευθέρωση στο αίμα συστατικών και ουσιών που
εμπεριέχονται στις μυϊκές ίνες. Η κρεατινοφωσφορική κινάση (CPK) αυξάνεται κατά πολύ, εμφανίζεται μυοσφαιρινουρία
και ο ασθενής έχει μυϊκούς πόνους. Η βαρύτητα της κατάστασης μπορεί να είναι
από μια ασυμπτωματική περίπτωση μέχρι απειλητική για τη ζωή του ασθενή. Η
απειλή αυτή προέρχεται από τις μεγάλες αυξήσεις διαφόρων ενζύμων στο αίμα, τη
νεφρική βλάβη που προκαλείται και από τις συνοδές ηλεκτρολυτικές διαταραχές.
Ο κυτταρικός θάνατος των μυϊκών ινών προκαλεί έξοδο από τα μιτοχόνδρια
ιονισμένων ένζυμων και ασβεστίου,
γεγονός που μειώνει την παραγωγή του ATP, που είναι και η βασική μονάδα ενέργειας των κυττάρων.
Οι αιτίες που οδηγούν στην ανάπτυξη της ραβδομυόλυσης είναι
πολλές, μπορούν όμως να χωριστούν σε τρεις κατηγορίες:
- Τραύμα ή μυϊκή συμπίεση (κατάκλιση, ατύχημα, κα)
-
Μη τραυματικές αιτίες ύστερα από μυϊκή προσπάθεια
(υπερπροσπάθεια ενός αγύμναστου, υπερθερμία, μεταβολικές μυοπάθειες κ.α.) -
Μη τραυματικές αιτίες χωρίς μυϊκή προσπάθεια
(φάρμακα, τοξίνες, λοιμώξεις, ηλεκτρολυτικές διαταραχές)
Τις περισσότερες φορές η διάγνωση είναι εύκολη όταν
συνυπάρχει ιστορικό ατυχήματος κατάκλισης, χειρουργείου, η υπερβολική μυϊκή
προσπάθεια. Σε άλλες όμως περιπτώσεις η διάγνωση μπορεί να είναι δύσκολη και
γίνεται μόνο ύστερα από προσεκτική εργαστηριακή διερεύνηση, με κυρίως μέτρηση
της κρεατινοφωσφορικής κινάσης (CPK).
Η συχνότητα των αιτιών καταγράφεται στη παρακάτω μελέτη,
όπου φαίνεται ότι το 46% της ραβδομυόλυσης οφείλεται σε εξωγενείς παράγοντες
όπως τοξίνες , το 34% οφείλεται στο αλκοόλ, το 11% σε φάρμακα. Ασθένειες των
μυών όπως μυοπάθειες καταλαμβάνουν μόνο το 10% αλλά αυτά τα άτομα εμφανίζουν
συχνή υποτροπή της ραβδομυόλυσης.
Πάνω από το 60% αυτών που παθαίνουν ραβδομυόλυση έχουν
περισσότερες από δύο αιτίες. Ενώ το 7% δεν είναι δυνατόν να βρεθεί κάποια αιτία
κατά την διερεύνηση.
Το άρθρο έχει ενημερωτικό χαρακτήρα και δεν αντικαθιστά την εξέταση και τη συμβουλή του γιατρού σας.

