Γιατί δεν μειώνονται οι θάνατοι στον Διαβήτη;

Τα τελευταία χρόνια συμβαίνει κάτι αντιφατικό. Η ενημέρωση του κόσμου για τον Διαβήτη, την Υπέρταση και τους άλλους παράγοντες καρδιαγγειακού κινδύνου είναι αυξημένη. Τα φάρμακα έχουν γίνει πιο ασφαλή και πιο αποτελεσματικά. Παρόλα αυτά το ζητούμενο που είναι η μείωση των θανάτων δεν φαίνεται να επιτυγχάνεται επαρκώς.
Από τα τέλη της δεκαετίας του ’90, όπου η χρήση φαρμάκων κατά της χοληστερίνης, της πίεσης και του σακχάρου αυξήθηκε, παρατηρήθηκε μια σημαντική μείωση των θανάτων. Όπως περιγράφει μια μελέτη (Sadiya S. Khan, MD, Division of Cardiology, Department of Medicine and Preventive Medicine) από το 1999 έως το 2009, η μείωση των θανάτων από εγκεφαλικά και καρδιαγγειακά επεισόδια μειώθηκε κατά 36%.
Τα χρόνια που ακολούθησαν όμως δεν παρουσιάστηκε η ίδια τάση μείωση των θανάτων. Ένας δείκτης που το αποδεικνύει αυτό είναι ο «age-adjusted mortality rate (AAMR)», ο οποίος αναφέρει πόσοι θάνατοι συμβαίνουν ανά 100.000 άτομα, σε έναν χρόνο, λόγω καρδιαγγειακού επεισοδίου.
Αυτός ο δείκτης λοιπόν πριν το 2010 έλεγε ότι σημειώνονταν 8,3 θάνατοι λιγότεροι ανά 100.000 άτομα τον χρόνο. Μετά το 2010 όμως οι θάνατοι ήταν λιγότεροι κατά 1,8. Αν παρακολουθήσουμε τον δείκτη αυτό ανά ασθένεια, θα δούμε ότι στα άτομα που πάσχουν από Διαβήτη η μείωση των θανάτων από καρδιαγγειακά αίτια δεν έχει μειωθεί αρκετά.
Συγκεκριμένα το 1999 ο δείκτης age-adjusted mortality rate (AAMR), για τον Διαβήτη ήταν 25,0 θάνατοι ανά 100.000 άτομα τον χρόνο. Αντίστοιχα για το 2017 ο δείκτης έπεσε λίγο μέχρι το ε0πίπεδο του 21,5. Την ίδια στιγμή για του καρδιοπαθείς από το 1999 έως το 2017 ο δείκτης έπεσε σημαντικά (κυρίως μέχρι το 2009) από 266,5 στο 165,0. Για τα εγκεφαλικά επεισόδια 61,6, ο δείκτης μειώθηκε στο 37,6, ενώ αντίθετα για την υπέρταση ο δείκτης αυξήθηκε από 6,2 σε 9,0.
Γιατί δεν μειώνονται δραστικά οι θάνατοι;
Το ερώτημα που γεννιέται διαβάζοντας τα παραπάνω στοιχεία είναι, γιατί στον Διαβήτη δεν μειώθηκαν δραστικά οι θάνατοι, από καρδιαγγειακά επεισόδια. Μάλιστα η όποια μείωση σημειώθηκε κυρίως μέχρι το 2010.
Η πρώτη απάντηση που θα μπορούσε κανείς να δώσει είναι ότι, τα φάρμακα πιθανόν να έδωσαν ότι έδωσαν. Δηλαδή χρειαζόμαστε καινούρια, πιο αποτελεσματικά φάρμακα που να στοχεύουν όχι μόνο στο σάκχαρο, αλλά και στην μείωση των θανάτων.
Αλήθεια είναι ότι, τα τελευταία χρόνια έχουν κυκλοφορήσει τέτοια φάρμακα. Πιθανώς όμως η διάδοσή τους να μην είναι τόσο εκτεταμένη, ώστε να επηρεαστούν οι δείκτες που μελετάμε.
Μια άλλη απάντηση είναι ότι, κάποιοι παράγοντες κινδύνου όπως η παχυσαρκία έχει αυξητικές τάσεις από το 2010 και μετά. Αυτό θα μπορούσε να επηρεάσει τους δείκτες ως ένα σημείο. Άρα χρειαζόμαστε φάρμακα που να στοχεύουν και στη μείωση του βάρους. Επίσης κυκλοφορούν τέτοια φάρμακα τα τελευταία χρόνια.
Τρίτη απάντηση είναι ότι, ίσως δεν γνωρίζουμε τα πάντα για το πώς ο Διαβήτης τελικά σκοτώνει. Χρειαζόμαστε περισσότερη έρευνα πάνω σε αυτό, καθώς παρατηρείται το γεγονός ότι ρυθμισμένα άτομα με Διαβήτη δεν παρουσιάζουν σημαντικά λιγότερα ποσοστά θανάτων, από τα αρρύθμιστα.
Το άρθρο έχει ενημερωτικό χαρακτήρα και δεν αντικαθιστά την εξέταση και τη συμβουλή του γιατρού σας.

