Μετάβαση στο περιεχόμενο
Κλείστε ραντεβού

Πόση ινσουλίνη χρειάζεται;

Δρ. Δημήτρης Ρηγόπουλος 29 Ιουλίου 2012 3 λεπτά ανάγνωση
Th5

Για κάθε διαβητικό που πρέπει να αρχίσει ινσουλινοθεραπεία, το μεγάλο ερώτημα είναι πόση ινσουλίνη χρειάζεται. Η απάντηση δεν είναι εύκολη και συνήθως καταλήγει στη κλισέ φράση «όση χρειάζεται!».

Οι ανάγκες ενός υγιούς ατόμου σε ινσουλίνη είναι 0.5 μονάδες για κάθε 1 κιλό του βάρους του σώματος του, το 24ωρο. Έτσι ένας υγιής 80 κιλών παράγει περίπου 40 μονάδες το 24ωρο. Στον σακχαρώδη διαβήτη όμως οι ανάγκες του ατόμου είναι πολύ περισσότερες ιδίως για εκείνους που έχουν για αρκετό χρονικό διάστημα αρρύθμιστο το σάκχαρό τους. Αυτό συμβαίνει γιατί σε καταστάσεις υψηλής συγκέντρωσης σακχάρου στο αίμα παρουσιάζεται το φαινόμενο της γλυκοτοξικότητας, το οποίο εκφράζεται με αντίσταση στη δράση της ινσουλίνης στα κύτταρα. Αυτό σημαίνει ότι χρειάζεται μεγαλύτερη ποσότητα ινσουλίνης για την ίδια τιμή σακχάρου.


Ρύθμισε τον Διαβήτη σου και ζήσε φυσιολογικά!

Εάν έχεις Διαβήτη δεν είσαι μόνος… Μπορείς να βελτιώσεις την κατάσταση σου και να ζήσεις φυσιολογικά! Κάνε την ρύθμιση  του Διαβήτη μαζί μας…


Η ρύθμιση των τιμών του σακχάρου γίνεται σταδιακά, με προοδευτική αύξηση των χορηγούμενων μονάδων ινσουλίνης. Δεν χρειάζεται βιασύνη στη ρύθμιση γιατί μπορεί να προκύψει κάποιο απρόσμενο υπογλυκαιμικό επεισόδιο. Το σάκχαρο συνήθως είναι αρρύθμιστο για πολύ καιρό πριν κάποιος καταλήξει στην ινσουλίνη και δεν υπάρχει κίνδυνος να παραμείνει αρρύθμιστο για λίγες ημέρες ακόμα.

Όσο αυξάνεται η δοσολογία της ινσουλίνης το σάκχαρο τελικά ρυθμίζεται. Μετά από μερικές ημέρες από τη ρύθμιση παρατηρούνται τάσεις υπογλυκαιμίας που σημαίνει ότι πρέπει να μειωθούν οι χορηγούμενες μονάδες ινσουλίνης. Αυτή είναι η φάση όπου σπάει η γλυκοτοξικότητα και οι ιστοί γίνονται πιο ευαίσθητοι στην ινσουλίνη. Η δόση της ινσουλίνης μπορεί να μειωθεί θεαματικά ή ακόμα και να παραστεί ανάγκη να διακοπεί. Στη περίπτωση του Σακχαρώδη διαβήτη τύπου 1 αυτό συμβαίνει μετά την πρώτη διάγνωση και την αρχική ρύθμιση του σακχάρου και ονομάζεται «μήνας του μέλιτος». Σε αυτούς τους ασθενείς το σάκχαρο μπορεί να παραμείνει φυσιολογικό μέχρι και για 18 μήνε και στη συνέχεια να υποτροπιάσουν οι υψηλές τιμές του. Για την παράταση του μήνα του μέλιτος καλό είναι να μην διακόπτεται η ινσουλίνη , αλλά να χορηγείται σε μικρές δόσεις.

Εάν η ινσουλίνη χορηγείται σε σχήμα περισσοτέρων της μίας δόσης θα πρέπει τα 2/3 της συνολικής δόσης να δίνονται το πρωί και το 1/3 το βράδυ. Ο λόγος είναι διότι το από το πρωί μέχρι το απόγευμα καταναλώνει κάποιος τα 2/3 της τροφής του 24ώρου.

Η παραπάνω οδηγία είναι σχετική αφού ο κάθε άνθρωπος είναι διαφορετικός με διαφορετικές συνήθειες και χαρακτηριστικά. Με λίγα λόγια δεν υπάρχει απόλυτος κανόνας για τη χορήγηση της ινσουλίνης.

Σε γενικές γραμμές εάν το πρωινό σάκχαρο είναι αρρύθμιστο για 3 ημέρες συνεχόμενες θα πρέπει να αυξάνεται κατά 2-3 μονάδες η βραδινή δόση ινσουλίνης. Αυτό όμως δεν είναι πάλι κανόνας γιατί ένα υψηλό σάκχαρο το πρωί μπορεί να οφείλεται σε μια ήπια υπογλυκαιμία το βράδυ η οποία οδήγησε αντιδραστικά στο πρωινό υψηλό σάκχαρο. Ένας τρόπος να διαπιστώσουμε το αληθές του σεναρίου αυτού είναι να μετρήσουμε ένα σάκχαρο προ του ύπνου και το πρωινό σάκχαρο της επόμενης ημέρας. Φυσιολογικά θα πρέπει το πρωινό σάκχαρο να είναι χαμηλότερο από το σάκχαρο προ του ύπνου, με την προϋπόθεση ότι δεν έχει καταναλωθεί τροφή κατά τη διάρκεια της νύχτας. Εάν συμβαίνει το αντίθετο σημαίνει ότι υπάρχει σοβαρή πιθανότητα υπογλυκαιμίας κατά τη διάρκεια της νύχτας. Η κίνηση που πρέπει να κάνουμε σε αυτή την περίπτωση είναι να μειώσουμε τη βραδινή δόση και όχι να την αυξήσουμε, όπως θα περίμενε κανείς.

Σε περίπτωση ξεχωριστών καταστάσεων όπως κάποια λοίμωξη, άσκηση ή κοινωνική εκδήλωση θα πρέπει να αναπροσαρμόζουν τις δόσεις της ινσουλίνης ανάλογα.

Οι διαβητικοί που λαμβάνουν μίγματα ινσουλινών ή εντατικοποιημένο σχήμα με ταχείας δράσης ινσουλίνες η ρύθμιση γίνεται βάση των μεταγευματικών τιμών σακχάρου. Η αναπροσαρμογή θα πρέπει να γίνεται ανά δύο ημέρες, αυξάνοντας 2-3 μονάδες τη φορά το ποσό της ινσουλίνης, εφόσον βέβαια η τροφή είναι ίδιας γλυκαιμικής αξίας.

Η πολυπλοκότητα της απόφασης για το χειρισμό της ινσουλινοθεραπείας απαιτεί στενή συνεργασία και συνεννόηση ιατρού και ασθενούς.

Ο ιατρός Δημήτρης Ρηγόπουλος
Το άρθρο έγραψε ο Δρ. Δημήτρης Ρηγόπουλος Ειδικός Παθολόγος, MD, PhD, Διευθυντής της Α΄ Παθολογικής Κλινικής ΝΙΜΤΣ, SCOPE Certified από την Παγκόσμια Ομοσπονδία Παχυσαρκίας. Βιογραφικό

Το άρθρο έχει ενημερωτικό χαρακτήρα και δεν αντικαθιστά την εξέταση και τη συμβουλή του γιατρού σας.