Ιπραγλιφλοζίνη. Μειώνει την λιπώδη διήθηση του ήπατος.

Ένα νέο φάρμακο για τον Διαβήτη υπόσχεται να βοηθήσει τη λιπώδη διήθηση του ήπατος. Πρόκειται για έναν ακόμα εκπρόσωπο των SGLT2 αποκλειστών, όπως η εμπαγλιφλοζίνη, καναγλιφλοζίνη και η νταμπαγλιφλοζίνη, που ήδη έχουν κυκλοφορήσει.
Η Ιπραγλιφλοζίνη (Suglat, Astellas Pharma and Kotobuki Pharmaceutical) έχει αναπτύξει ένα προγραμμα μελετών για την αποτελεσματικότητα και την ασφάλεια της. Με την ολοκλήρωσή τους θα καταθέσει φάκελο για να εγκριθεί η κυκλοφορία της.
Όπως όλοι οι SGLT2 αναστολείς, η ιπραγλιφλοζίνη μειώνει τις τιμές του σακχάρου και την γλυκοζυλιωμένη αιμοσφαιρίνη ικανοποιητικά. Επίσης, βοηθά στην απώλεια των περιττών κιλών και στη μείωση της αρτηριακής πίεσης.
Ο μηχανισμός δράσης είναι η αποβολή της περίσσειας της γλυκόζης του αίματος, στα ούρα. Η δράση αυτή είναι γλυκοζοεξαρτώμενη, δηλαδή το φάρμακο λειτουργεί μόνο όταν οι τιμές της γλυκόζης είναι υψηλές. Σε χαμηλές τιμές δεν δρα και αυτό αυξάνει την ασφάλεια του, απέναντι στις υπογλυκαιμίες.
Ιπραγλιφλοζίνη και λιπώδη διήθηση
Οι ερευνητές θέλησαν να δοκιμάσουν την ιπραγλιφλοζίνη σε ένα άλλο πεδίο, αυτό της λιπώδης διήθησης. Τα άτομα που πάσχουν από Διαβήτη, σε μεγάλο ποσοστό έχουν λιπώδη διήθηση του ήπατος. Αντίστροφά, άτομα με λιπώδη διήθηση έχουν αυξημένες πιθανότητες να αναπτύξουν Διαβήτη.
Η αντιμετώπιση ταυτόχρονα, του Διαβήτη και της λιπώδους διήθησης του ήπατος, είναι μια πολύ ελκυστική προοπτική. Αρχικά, συνιστάται η απώλεια σωματικού βάρους, για την μείωση του λίπους στο ήπαρ. Φάρμακο που να ενισχύει την προσπάθεια αυτή, χωρίς όμως να έχει πάρει ένδειξη, για την χρήση αυτή είναι η πιογλιταζόνη. Η πιογλιταζόνη είναι ένας αγωνιστής των πυρινικών υποδοχέων PPRγ. Έχει δείξει ότι προκαλεί μετατόπισης του λίπους, που έχει συσσωρευθεί στο ήπαρ, στο υποδόριο λίπος.
Σε μια μελέτη της ιπραγλιφλοζίνης, έγινε σύγκριση αυτής και της πιογλιταζόνης, ως προς την μείωση της λιπώδους διήθησης του ήπατος. Στην μελέτη αυτή συμμετείχαν 66 άτομα με Διαβήτη τύπου 2 και λιπώδη διήθηση. Οι μισοί έλαβαν ιπραγλιφλοζίνη και οι υπόλοιποι πιογλιταζόνη, για 24 εβδομάδες. Για την εκτίμηση της ποσότητας του λίπους στο ήπαρ, χρησιμοποιήθηκαν αξονικές τομογραφίες και ο δείκτης liver-to-spleen attenuation ratio (L/S ratio).
Τα αποτελέσματα της έρευνας έδειξαν ότι η ιπραγλιφλοζίνη έχει την ίδια αποτελεσματικότητα με την πιογλιταζόνη, στην μείωση του λίπους στο ήπαρ. Αυτό σημαίνει ότι μπορούμε να υπολογίζουμε σε ένα ακόμα φάρμακο για την θεραπεία της λιπώδους διήθησης του ήπατος.
Η μελέτη δημοσιεύθηκε στο Diabetes Care του Ιουλίου 2017.
Το άρθρο έχει ενημερωτικό χαρακτήρα και δεν αντικαθιστά την εξέταση και τη συμβουλή του γιατρού σας.

