Μετάβαση στο περιεχόμενο
Κλείστε ραντεβού

Ανοσοθεραπεία για τον Διαβήτη τύπου 1

Δρ. Δημήτρης Ρηγόπουλος 11 Αυγούστου 2017 2 λεπτά ανάγνωση
ανοσοθεραπεία

ανοσοθεραπείαΜια μικρή μελέτη άνοιξε τον δρόμο, να διερευνηθεί η πιθανότητα θεραπείας του πρόσφατης ενάρξεως Διαβήτη τύπου 1, με ανοσοθεραπεία. Η μελέτη αυτή δημοσιεύθηκε στις 9 Αυγούστου 2017 στο περιοδικό Science Translational Medicine.

Μετά τη διάγνωση του Διαβήτη τύπου 1, τα εναπομείναντα β-κύτταρα, που παράγουν την ινσουλίνη, συνεχίζουν να μειώνονται μέσω μιας αυτοάνοσης διαδικασίας. Οι ερευνητές πρότειναν να σταματήσουν αυτό το φαινόμενο με την εφαρμογή της ανοσοθεραπείας.


Ρύθμισε τον Διαβήτη σου και ζήσε φυσιολογικά!

Εάν έχεις Διαβήτη δεν είσαι μόνος… Μπορείς να βελτιώσεις την κατάσταση σου και να ζήσεις φυσιολογικά! Κάνε την ρύθμιση  του Διαβήτη μαζί μας…


Η ανοσοθεραπεία έχει σαν στόχο να ενεργοποιήσεις τα ρυθμιστικά Τ-κύτταρα, τα οποία παίζουν κομβικό ρόλο στην αυτοάνοση αντίδραση. Στρατηγική της μεθόδου αυτής είναι να εισάγει μικρά πεπτίδια, τα οποία περιέχουν σημεία (επιτόπους) που προσομοιάζουν με αντιγόνα μεγαλύτερων μορίων, που προκαλούν την ασθένεια.

Είναι μια τακτική που χρησιμοποιείται ευρέως στην θεραπεία των αλλεργιών και άλλων αυτοάνοσων νοσημάτων, όπως η πολλαπλή σκλήρυνση και η κοιλιοκάκη. Στην συγκεκριμένη μελέτη η ομάδα του Mohammad Alhadj Ali, MD, PhD από το Cardiff University School of Medicine, Wales, θέλησαν να εφαρμόσουν την τεχνική peptide immunotherapy (PIT), σε νεοδιαγνωσμένα άτομα με Διαβήτη τύπου 1. Τα άτομα αυτά διεγνωσαν την νόσο τους σε λιγότερο από 100 ημέρες και διατηρούσαν μια μικρή έκκριση c-πεπτιδίου. Η τεχνική ΡΙΤ βασιζόταν στην ένεση προινσουλίνης, που είχε τον επίτοπο C19-A3.

Ανοσοθεραπεία

Στην ανοσοθεραπεία συμμετείχαν 27 άτομα με τα χαρακτηριστικά αυτά, τα οποία χωρίστηκαν σε 3 ομάδες. Η πρώτη ομάδα έλαβε συχνή θεραπεία, κάθε 2 εβδομάδες 10mg προϊνσουλίνης C19-A3. Σε μεγαλύτερα διαστήματα, κάθε 4 εβδομάδες, έλαβε θεραπεία η δεύτερη ομάδα και η Τρίτη ομάδε έλαβε εικονική θεραπεία. Οι ερευνητές καταμετρούσαν την υπολειπόμενη έκκριση c-πεπτιδίου, στους μήνες 3,6, 9 και 12.

Από τα αποτελέσματα βρέθηκε ότι τα άτομα που έλαβαν εικονική θεραπεία είχαν μικρότερες ποσότητες c-πεπτιδίου, σε όλη τη διάρκεια της έρευνας. Τα άτομα που έλαβαν ανοσοθεραπεία, χρειάστηκαν λιγότερη ινσουλίνη για την ρύθμιση του σακχάρου. Υπολογίστηκε ότι η μείωση της απαιτούμενης ινσουλίνης ήταν 50%. Τα αποτελέσματα ήταν παρόμοια μεταξύ της συχνής και της αραιής ανοσοθεραπείας.

Ενθαρρυντικό ήταν επίσης, το γεγονός ότι υπήρχαν άτομα στην μελέτη που αύξησαν την παραγωγή του c-πεπτιδίου, σε ποσοστό 100%. Τα άτομα αυτά είχαν συγκεκριμένα ανοσολογικά χαρακτηριστικά και ονομάστηκαν responders. Στην ένταξη τους στη μελέτη, τα άτομα αυτά είχαν υψηλότερες τιμές ιντερλευκίνης 10, μειωμένη ιντερφερόνη γάμα κατά της προϊνσουλίνης και αυξημένη έκφραση του FoxP3.

Η θεραπεία δεν είχε σοβαρές αντιδράσεις και ήταν καλά ανεκτή. Για να βγουν συμπεράσματα όμως χρειάζεται, η έρευνα να συνεχιστεί σε μεγαλύτερη κλίμακα.

Ο ιατρός Δημήτρης Ρηγόπουλος
Το άρθρο έγραψε ο Δρ. Δημήτρης Ρηγόπουλος Ειδικός Παθολόγος, MD, PhD, Διευθυντής της Α΄ Παθολογικής Κλινικής ΝΙΜΤΣ, SCOPE Certified από την Παγκόσμια Ομοσπονδία Παχυσαρκίας. Βιογραφικό

Το άρθρο έχει ενημερωτικό χαρακτήρα και δεν αντικαθιστά την εξέταση και τη συμβουλή του γιατρού σας.