Γονίδιο ευθύνεται για αλκοόλ και κάπνισμα.

Είναι γνωστό ότι όσοι κάνουν κατάχρηση αλκοόλ είναι επιρρεπής στο να καπνίζουν και το αντίστροφο. Μέχρι τώρα υπάρχει η άποψη ότι για λόγους ψυχολογικούς και κοινωνικούς, οι δύο αυτές συνήθειες τείνουν να συνυπάρχουν.
Μάλιστα οι έρευνες δείχνουν ότι το 90% των αλκοολικών καπνίζουν, ενώ αντίθετα ή μη-αλκοολικοί καπνίζουν σε ένα ποσοστό 30%. Αυτή η διαφορά είναι τεράστια για να εξηγηθεί μόνο με ψυχο-κοινωνικά κριτήρια. Έτσι οι επιστήμονες επικέντρωσαν την έρευνα στη γονιδιακή διερεύνηση αυτής της συμπεριφοράς.
Το αλκοόλ και η νικοτίνη μεταβολίζονται με την βοήθεια κάποιων ενζύμων που ονομάζονται CYP και βρίσκονται στο ήπαρ. Στην ίδια οικογένεια ανήκουν και το CYP2E1, το οποίο ανιχνεύεται στο εγκέφαλο. Από έρευνες που έγιναν σε ζώα αλλά και σε ανθρώπους βρέθηκε ότι το CYP2E1είναι ιδιαίτερα αυξημένο σε όσους καπνίζουν και όσους κάνουν κατάχρηση αλκοόλης. Το γεγονός αυτό ενισχύει την ιδέα ότι το συγκεκριμένο ένζυμο δημιουργεί τον εθισμό στις συγκεκριμένες ουσίες. Επίσης σε πειράματα που έγινα σε ποντίκια διαπιστώθηκε ότι όταν τα ποντίκια ήταν εκτεθειμένα σε νικοτίνη αύξαναν εθελοντικά την κατανάλωση αλκοόλ, σε σύγκριση με άλλα ποντίκια που δεν είχαν εκτεθεί. Η παρατήρηση αυτή φανερώνει μια δυναμική σχέση μεταξύ της αλκοόλης και της νικοτίνης, στην οποία προκαλείται εθισμός στην μία ουσία με την κατάχρηση της άλλης.
Το ένζυμο CYP2E1 ελέγχεται από συγκεκριμένο γονίδιο, το οποίο πολλές φορές παρουσιάζει μεταλλάξεις και διαφοροποιήσεις, που ανάλογα των διαφοροποιήσεων αυτών εμφανίζεται και ανάλογη συμπεριφορά. Δηλαδή, στο μέλλον θα μπορούμε με μια γονιδιακή εξέταση να προβλέπουμε τον κίνδυνο ανάπτυξης εθισμού στο κάπνισμα ή στο αλκοόλ και να ακολουθούμε κατάλληλες συμπεριφορικές στρατηγικές, ή ακόμα καλύτερα αν κατασκευάσουμε γονιδιακό φάρμακο κατά των μεταλλάξεων αυτών, να μπορούμε να απολαμβάνουμε αλκοόλ και κάπνισμα, χωρίς τον κίνδυνο εθισμού.
Το άρθρο έχει ενημερωτικό χαρακτήρα και δεν αντικαθιστά την εξέταση και τη συμβουλή του γιατρού σας.

