Μετάβαση στο περιεχόμενο
Κλείστε ραντεβού

Υψηλή πίεση χωρίς συμπτώματα. Πως την θεραπεύουμε…

Δρ. Δημήτρης Ρηγόπουλος 1 Ιουνίου 2012 3 λεπτά ανάγνωση
Th

Πολλές φορές συναντάμε ανθρώπους που έχουν πίεση >180/120 και λένε ότι δεν νιώθουν κάποια δυσφορία. Τα άτομα αυτά είναι συνήθως υπερτασικά από χρόνια και αύξηση της πίεσης οφείλεται στο ότι δεν πειθαρχούν στην αγωγή και στη μείωση του αλατιού στο φαγητό, όπως τους έχει συστηθεί από τους γιατρούς στο παρελθόν. Με λίγα λόγια αυτοί οι άνθρωποι θα λέγαμε ότι έχουν συνηθίσει αυτή τη πίεση. Όμως το γεγονός ότι έχουν τόσο υψηλή πίεση και δεν έχουν συμπτώματα δεν σημαίνει ότι δεν διατρέχει κίνδυνο η υγεία τους. Το αντίθετο μάλιστα, αφού αυτά τα άτομα ζώντας με αυτή την υψηλή πίεση επιταχύνουν την εξέλιξη των επιπλοκών από τα μάτια, τα νεφρά, τα αγγεία και τη καρδιά.

Πως θα αντιμετωπίσουμε λοιπόν αυτή τη κατάσταση; Η απάντηση είναι με ψυχραιμία και με προσπάθεια σταδιακής μείωσης της αρτηριακής πίεσης. Ο κανόνας σε αυτές τις περιπτώσεις είναι να μην ρίξουμε απότομα την πίεση, γιατί υπάρχει μεγάλος κίνδυνος να προκαλέσουμε βλάβες στα ζωτικά όργανα. Ο λόγος είναι ότι με την απότομη μείωση της πίεσης, μειώνεται απότομα και η αιμάτωση σημαντικών οργάνων του σώματος. Αποτέλεσμα είναι η εμφάνιση εγκεφαλικής βλάβης, καρδιακού εμφράγματος και νεφρικής ανεπάρκειας. Για το λόγο αυτό απαγορεύθηκε προσφάτως η προσφιλής συνήθεια γιατρών και ασθενών να λαμβάνουν υπογλώσσιο χάπι νιφεδιπίνης όταν έβλεπαν την συστολική πίεση να είναι πάνω από 180.

Αυτό που προέχει λοιπόν όταν συναντάμε έναν με υψηλή πίεση χωρίς συμπτώματα είναι να βρούμε την αιτία της κατάστασης και να θέσουμε κάποιους στόχους. Εάν ο ασθενής γνωρίζει ότι είναι υπερτασικός και παίρνει κάποια αγωγή θα πρέπει να διευκρινίσουμε αν κάνει κατάχρηση στο αλάτι και αν λαμβάνει κανονικά τα φάρμακα. Στο σημείο αυτό χρειάζεται ιδιαίτερη ικανότητα από τον γιατρό να εκμαιεύσει τις πληροφορίες, γιατί τα άτομα αυτά λόγω ενοχών ψεύδονται. Πριν αποφασίσουμε την τακτική μας θα πρέπει να διαλευκάνουμε αν το συγκεκριμένο άτομο έχει κάποια απειλητική κατάσταση, όπως ανεύρυσμα αορτής, εγκεφαλική αιμορραγία και άλλες καταστάσεις που απαιτούν ταχεία μείωση της αρτηριακής πίεσης (οι καταστάσεις αυτές θα συζητηθούν σε άλλο άρθρο). Εφόσον λοιπόν ο ασθενής δεν έχει κάποια άλλη αιτία θα πρέπει:

να αυξηθούν τα φάρμακα που λαμβάνει και να έχει μια πιο στενή παρακολούθηση και καταγραφή των πιέσεων καθημερινά.

Να ξανασχεδιαστεί η αγωγή από την αρχή  εάν για κάποιο λόγο ο ασθενής δεν συνεργάζεται με αυτή (να εκτιμηθεί η οικονομική δυνατότητα, ο αριθμός των δόσεων και εμφάνιση ενοχλητικών παρενεργειών)

Να υπάρξει σαφή οδηγία για δραματική μείωση του αλατιού στο φαγητό.

Εάν ο ασθενής δεν γνωρίζει ότι είναι υπερτασικός αλλά εμφανίζει υψηλή πίεση χωρίς συμπτώματα, θα ήταν σωστό να πάμε πιο επιθετικά δίνοντας μικρές δόσεις αντιυπερτασικών φαρμάκων, όπως φουροσεμίδη των 20mg ή κλονιδίνη 0,2mg ή καπτοπρίλη 6,25 mg. Ο ασθενής αυτός παρακολουθείται για 2-3 ώρες και περιμένουμε να εμφανίσει μείωση της πίεσης κατά 20-30mg. Μετά συστήνουμε να παρακολουθεί την πίεση για 2-3 ημέρες και εάν η πίεση παραμένει υψηλή δίνουμε αντιυπερτασικά φάρμακα μακράς διάρκειας, όπως ανταγωνιστές διαύλων ασβεστίου και ή συνδυασμό αναστολέων μετατρεπτικού ένζυμου της αγγειοτενσίνης με θειαζιδικό διουρητικό. Στη συνέχεια ο ασθενής θα πρέπει να παρακολουθείται για 20 ημέρες και αν δεν ανταποκρίνεται στην αγωγή θα πρέπει να προσθέσουμε και άλλα φάρμακα.

Ο ιατρός Δημήτρης Ρηγόπουλος
Το άρθρο έγραψε ο Δρ. Δημήτρης Ρηγόπουλος Ειδικός Παθολόγος, MD, PhD, Διευθυντής της Α΄ Παθολογικής Κλινικής ΝΙΜΤΣ, SCOPE Certified από την Παγκόσμια Ομοσπονδία Παχυσαρκίας. Βιογραφικό

Το άρθρο έχει ενημερωτικό χαρακτήρα και δεν αντικαθιστά την εξέταση και τη συμβουλή του γιατρού σας.