Κολύμπι και Διαβήτης. Τι πρέπει να προσέχουμε, για να αποφύγουμε την υπογλυκαιμία.

Σε αυτό το άρθρο
Το κολύμπι είναι μια εξαιρετική φυσική δραστηριότητα για άτομα που έχουν Διαβήτη. Υπάρχουν όμως μυστικά που πρέπει να γνωρίζουμε για να είμαστε ασφαλείς, την ώρα που κολυμπάμε.
Με το κολύμπι γυμνάζεται ολόκληρο το σώμα. Αυξάνεται η δύναμη και η μάζα των μυών, χωρίς να καταπονούνται οι αρθρώσεις. Βελτιώνεται επίσης και η ψυχολογία, καθώς κατά την διάρκεια της άσκησης εκκρίνονται ορμόνες, όπως οι ενδορφίνες, που προσφέρουν θετικά συναισθήματα στον λουόμενο. Βοηθά στην διατήρηση του σωματικού βάρους, αλλά και στην απώλεια κιλών, διότι καταναλώνονται αρκετές θερμίδες. Επίσης αυξάνεται ο μεταβολισμός και βελτιώνεται η ποιότητα του ύπνου.
Υπογλυκαιμία και κολύμπι
Υπάρχει πιθανότητα να προκύψει υπογλυκαιμία με το κολύμπι; Κατά τη διάρκεια της κολύμβησης το σώμα καταναλώνει γλυκόζη. Αυτό συμβαίνει διότι οι μύες χρειάζονται ενέργεια για να λειτουργήσουν όταν κολυμπάμε. Ενέργεια όμως καταναλώνεται και διότι το σώμα προσπαθεί να διατηρήσει τη θερμοκρασία του σταθερή. Έτσι όταν μπαίνουμε σε κρύα νερά η γλυκόζη στο αίμα ενδέχεται να πέσει περισσότερο.
Ένα στοιχείο που μπορεί να συμβάλει στην υπογλυκαιμία είναι το γεγονός, ότι για να κολυμπήσουμε θα πρέπει να είμαστε νηστικοί για τουλάχιστον 3 ώρες. Συνεπώς η αύξηση της φυσικής δραστηριότητας με άδειο στομάχι είναι μια πρόκληση. Για να αποφύγουμε την ανάπτυξη της υπογλυκαιμίας θα πρέπει μία ώρα νωρίτερα να πάρουμε ένα σνακ με υδατάνθρακες όπως ένα φρούτο, ένα γιαούρτι ή κάτι ανάλογο. Επίσης και κατά την διάρκεια της κολύμβησης θα πρέπει να καταναλώνουμε απλούς υδατάνθρακες όπως ενεργειακά ποτά, ή χυμό. Εδώ όμως χρειάζεται προσοχή να μην το παρακάνουμε. Αν το κολύμπι είναι έχει μικρότερη διάρκεια από μισή ώρα δεν χρειάζονται επιπρόσθετοι υδατάνθρακες. Από μια ώρα όμως και πάνω καλό είναι να λαμβάνουμε 15 γραμμάρια υδατανθράκων.
Υδατάνθρακες αλλά και πρωτεΐνες θα χρειαστούν αμέσως μετά το τέλος της κολύμβησης. Είναι σημαντικό να αναπληρώνουμε τα διατροφικά στοιχεία που καταναλώνει το σώμα μας μετά την άσκηση, ώστε να προετοιμαστεί για την επόμενη φορά. Επίσης δεν πρέπει να ξεχνάμε ότι το σώμα μας θα συνεχίσει να καταναλώνει αυξημένες ποσότητες γλυκόζης και μετά το κολύμπι. Η παρατεταμένη κατανάλωση γλυκόζης μπορεί να φτάσει και 48 ώρες μετά από κάθε κολύμπι. Αυτό συμβαίνει διότι οι μύες που “ξύπνησαν” από το κολύμπι θα χρειαστούν ενέργεια για να “δυναμώσουν” για την επόμενη φορά.
Κολύμπι, φάρμακα και ινσουλίνη
Οι αυξημένες ανάγκες σε γλυκόζη στο κολύμπι, αλλά και η αύξηση του βασικού μεταβολισμού για τις επόμενες 48 ώρες, θα πρέπει να συνυπολογίζονται στον σχεδιασμό της φαρμακευτικής αγωγής. Φάρμακα που προκαλούν υπογλυκαιμίες, όπως οι σουλφονυλουρίες θα πρέπει να μειώνονται ή να διακόπτονται. Γι’ αυτό θα πρέπει να γίνεται μια συζήτηση με τον γιατρό πριν την έναρξη των θερινών διακοπών ή πριν την ένταξη μας σε προγράμματα κολύμβησης.
Όσοι χρησιμοποιούν ινσουλίνη θα πρέπει να προσαρμόζουν τις δόσεις προς τα κάτω, τόσο στην 24ωρη, όσο και στις γευματικές ινσουλίνες. Οι προσαρμογές μπορεί να διαφέρουν σε κάθε άτομο, γι’ αυτό χρειάζεται συζήτηση με τον γιατρό.
Κολύμπι και συμπτώματα υπογλυκαιμίας
Τα συμπτώματα της υπογλυκαιμίας όπως γνωρίζουμε είναι το τρέμουλο ο ιδρώτας, η ταχυπαλμία, η κόπωση, η αδυναμία συγκέντρωσης, ο πονοκέφαλος, η πείνα και ο εκνευρισμός. Κατά τη διάρκεια της κολύμβησης τα περισσότερα από αυτά μπορεί να μην γίνουν αντιληπτά. Η ίδια η άσκηση αυξάνει τους χτύπους της καρδιάς προκαλεί ιδρώτα κόπωση και πονοκέφαλο. Αυτό συμαίνει ότι, μπορεί να μην αντιληφθούμε έγκαιρα την υπογλυκαιμία όταν κολυμπάμε. Έτσι θα πρέπει να μετράμε συχνά το ζάχαρο όταν είμαστε στην παραλία ή στην πισίνα και να αξιολογούμε και να μην αδιαφορούμε για οτιδήποτε νιώσουμε.
Κολύμπι και υπεργλυκαιμία
Στο κολύμπι εκτός από υπογλυκαιμία, μπορεί να προκύψει και υπεργλυκαιμία. Συνήθως μια υπεργλυκαιμία μπορεί να αναπτυχθεί σαν αντίδραση σε μια προηγούμενη υπογλυκαιμία, που δεν είχαμε αντιληφθεί. Αυτό κάνει δύσκολο την λήψη αποφάσεων όσον αφορά στην αύξηση ή τη μείωση της ινσουλίνης και θα πρέπει να γίνεται συζήτηση με τον γιατρό.
Επίσης υπεργλυκαιμία μπορεί να προκληθεί και λόγο αφυδάτωσης. Θα πρέπει να καταναλώνουμε μεγάλες ποσότητες υγρών πριν και κατά τη διάρκεια της κολύμβησης.
Μια ακόμα αιτία είναι ότι, το ζάχαρο μπορεί να ανέβει σε συνθήκες έντονης άσκησης. Έτσι κολύμπι με μεγάλη ένταση μπορεί να ανεβάσει προς στιγμήν το ζάχαρο. Αυτό όμως θα είναι παροδικό και αργότερο ίσως συμβεί μια απότομη υπογλυκαιμία. Γι’ αυτό δεν θα πρέπει να βιαστούμε να διορθώσουμε ένα υψηλό ζάχαρο μετά την έντονη κολύμβηση.

Δρ. Ρηγόπουλο Δημήτριο,
Στρατιωτικό Ιατρό, Παθολόγο-Διαβητολόγο,
email: [email protected], www.rigopoulosdimitrios.gr,
Ιατρείο: Λ. Κηφισίας 30, Αθήνα, τηλ.: 2107700211
Το άρθρο έχει ενημερωτικό χαρακτήρα και δεν αντικαθιστά την εξέταση και τη συμβουλή του γιατρού σας.

