Μετάβαση στο περιεχόμενο
Κλείστε ραντεβού

Λιπώδης διήθηση του ήπατος μειώνεται με την Λιραγλουτίδη.

Δρ. Δημήτρης Ρηγόπουλος 22 Μαΐου 2017 2 λεπτά ανάγνωση
Ultrasound 1 1435018 1919x1436

Η λιπώδης διήθηση του ήπατος είναι μια από τις αιτίες, της διαταραχής του μεταβολισμού. Το 25% των ατόμων έχουν μέτρια ως σημαντική συσσώρευση λίπους στο ήπαρ. Οι περισσότεροι από αυτούς έχουν ή θα αναπτύξουν Διαβήτη, Υπέρταση και Υπερχοληστερολαιμία.

Η συγκέντρωση του λίπους στο ήπαρ οφείλεται κυρίως στην παχυσαρκία. Υπάρχουν ωστόσο, λεπτά άτομα που μπορεί να εμφανίσουν το ίδιο φαινόμενο. Το ίδιο μπορεί να συμβεί και σε όσους καταναλώνουν αρκετό αλκοόλ.

Η επίσημη ονομασία της εναπόθεσης του λίπους σε άτομα, που δεν κάνουν κατάχρηση αλκοόλ, είναι «Μη Αλκοολική Λιπώδης Διήθηση του Ήπατος». Το σύνδρομο αυτό μπορεί να εξελιχθεί σε βαρύτερες μορφές, διότι είναι δυνατόν, λόγω φλεγμονής να αναπτυχθεί ίνωση. Η ίνωση είναι μια μόνιμη βλάβη, και είναι χαρακτηριστικό του συνδρόμου της «Μη Αλκοολικής Στεατοηπατίτιδας». Το τελευταίο μπορεί να οδηγήσει σε Κίρρωση του Ήπατος και ανάπτυξη καρκίνου.

Από τα παραπάνω συνάγεται ότι η απλή λιπώδης διήθηση είναι η αρχή μιας νοσηρής αλυσίδας. Η κάθαρση του ήπατος από το συσσωρευμένο λίπος είναι το ζητούμενο, ως μέσο πρόληψης.

Η απώλεια σημαντικού βάρους βοηθά στην μείωση του λίπους στο ήπαρ. Προς το παρόν δεν υπάρχει σύσταση για κάποια ειδική φαρμακευτική αγωγή. Η πιογλυταζόνη, μια αντιδιαβητική ουσία, έδειξε καλά αποτελέσματα στην μείωση του λίπους από το ήπαρ. Η χρήση της όμως περιορίζεται σε συγκεκριμένο αριθμό ασθενών.

Η Λιπώδης Διήθηση του ήπατος και η Λιραγλουτίδη

Στην μελέτη LIRA-NAFLD, που δημοσιεύθηκε στο  The Journal of Clinical Endocrinology and Metabolism, αναφέρθηκαν τα ευεργετικά αποτελέσματα της λιραγλουτίδης, στην μείωση της λιπώδης διήθησης του ήπατος. Τα άτομα που συμμετείχαν στην μελέτη είχαν Διαβήτη τύπου 2. Η ρύθμιση του Διαβήτη τους ήταν κακή, καθώς η γλυκοζυλιωμένη αιμοσφαιρίνη ήταν σε όλους πάνω από 7%. Οι ασθενείς χωρίστηκαν σε δύο ομάδες, εκ των οποίων η μια έλαβε λιραγλουτίδη και η άλλη ινσουλίνη, για να ρυθμίσουν τον Διαβήτη τους.

Η μελέτη διήρκησε για 6 μήνες. Στην αρχή και στο τέλος αυτής, οι ασθενείς υποβλήθηκαν σε μαγνητική τομογραφία ήπατος, μέτρηση βάρους και γλυκοζυλιωμένης αιμοσφαιρίνης. Με την ανάλυση των αποτελεσμάτων, φάνηκε ότι η ομάδα που έλαβε Λιραγλουτίδη είχε βελτιωμένες μετρήσεις σε όλες τις παραμέτρους. Συγκεκριμένα μείωσε στατιστικά σημαντικά την γλυκοζυλιωμένη αιμοσφαιρίνη και το σωματικό βάρος, καθώς και το ποσοστό του λίπους στο ήπαρ. Αντίθετα, η ομάδα που έλαβε ινσουλίνη, κατάφερε να μειώσει την γλυκοζυλιωμένη αιμοσφαιρίνη, δεν είχε όμως θετικά αποτελέσματα στην μείωση του σωματικού βάρους και το ποσοστό του λίπους στο ήπαρ.

Τα αποτελέσματα αυτά είναι ενθαρρυντικά, στην προσπάθεια θεραπείας του συνδρόμου της μη αλκοολικής λιπώδης διήθησης του ήπατος.

Ο ιατρός Δημήτρης Ρηγόπουλος
Το άρθρο έγραψε ο Δρ. Δημήτρης Ρηγόπουλος Ειδικός Παθολόγος, MD, PhD, Διευθυντής της Α΄ Παθολογικής Κλινικής ΝΙΜΤΣ, SCOPE Certified από την Παγκόσμια Ομοσπονδία Παχυσαρκίας. Βιογραφικό

Το άρθρο έχει ενημερωτικό χαρακτήρα και δεν αντικαθιστά την εξέταση και τη συμβουλή του γιατρού σας.