Λιπώδης διήθηση του ήπατος.

Η λιπώδης διήθηση του ήπατος χαρακτηρίζει την κατάσταση στην οποία υπάρχει αυξημένο λίπος στο ήπαρ και πιθανόν φλεγμονώδης αντίδραση, χωρίς την ύπαρξη ιστορικού κατάχρησης αλκοόλ. Όταν υπάρχει φλεγμονώδης αντίδραση μιλάμε για την μη αλκοολική στεατοηπατίτιδα η διάγνωση της οποίας γίνεται με βιοψία του ήπατος απλή λιπώδης διήθηση διαπιστώνεται με ένα υπέρηχο ήπατος, στο οποίο φαίνεται αυξημένη ηχογένεια, συνέπεια του λίπους, που βρίσκεται ανάμεσα στα ηπατοκύτταρα. Η πιθανότητα να έχει κάποιος λιπώδη διήθηση του ήπατος αυξάνεται όταν συνυπάρχει κεντρική παχυσαρκία, σακχαρώδης διαβήτης τύπου 2, δυσλιπιδαιμία και μεταβολικό σύνδρομο. Η λιπώδης δίηθηση του ήπατος ανευρίσκεται στο 20 με 40% του πληθυσμού. Το ποσοστό είναι μεγαλύτερο σε μεγαλύτερες ηλικίες και σε αυτούς που έχουν υπέρταση, παχυσαρκία και διαβήτη. Η η μη αλκοολική στεατοηπατίτιδα, η συνύπαρξη δηλαδή φλεγμονής του ήπατος διαπιστώνεται με τη βοήθεια βιοψίας στο 30% των ατόμων, που με το υπερηχογράφημα έχουν λιπώδη διήθηση. Γενικά η λιπώδης διήθηση του ήπατος είναι η πιο συχνή ηπατοπάθεια.
Η λιπώδης διήθηση του ήπατος εκτός από τις περιπτώσεις υπέρτασης, παχυσαρκίας, σακχαρώδη διαβήτη, δυσλιπιδαιμίας και μεταβολικού συνδρόμου, σχετίζεται και με τις παρακάτω καταστάσεις:
- Παρεντερική διατροφή, απότομη απώλεια βάρους, υποθυρεοειδισμός και ενδοφλέβια θεραπεία με σακχαρούχους ορούς.
- Χειρουργείο στη κοιλιακή χώρα, εκτομή λεπτού εντέρου, γαστροπλαστική για την θεραπεία της παχυσαρκίας, χολοπαγκρεατικός διαχωρισμός, δωδεκαδακτυλική παράκαμψη.
- Φάρμακα και τοξίνες, όπως αμιοδαρώνη, ταμοξιφένη κορτιζόνη συνθετικά οιστρογόνα, αντιρετροϊκούς παράγοντες, τετρακυκλινες, μινοκυκλίνες.
- Wilson σύνδρομο, Weber-Christians σύνδρομο, λιποδυστροφία, αβηταλιποπρωτειναιμία.
Οι περισσότεροι ασθενείς με λιπώδη διήθηση του ήπατος δεν έχουν κανένα σύμπτωμα, ενώ μερικοί αισθάνονται κούραση και δυσφορία στο άνω δεξιό τεταρτημόριο της κοιλιάς. Το κυριότερο εύρημα της λιπώδους διήθησης του ήπατος είναι η αύξηση των τρανσαμινασαμινών, οι οποίες ανεβαίνουν στο 90% των ασθενών. Ο λόγος AST/ALT είναι συνήθως μικρότερος από 1, ενώ στην αλκοολική ηπατίτιδα ο λόγος είναι μεγαλύτερος από 2 ή 2,85. Σε κάθε περίπτωση όμως οι φυσιολογικές τιμές των τρανσαμινασαμινών δεν αποκλείουν την ύπαρξη φλεγμονής στο ήπαρ.
Όταν βρίσκουμε αυξημένες τρανσαμινάσες δεν θα πρέπει να ξεχνάμε να κάνουμε διερεύνηση και σε άλλες καταστάσεις, που αυξάνουν τις τρανσαμινάσες όπως:
- Ιογενής ηπατίτιδα (A,Β,C,D)
- Κληρονομική αιμοχρωμάτωση
- Σύνδρομο Wilson
- Ανεπάρκεια Αλφα-1 αντιθρυψίνης
- Αυτοάνοση ηπατίτιδα.
Η λιπώδης διήθηση του ήπατος μπορεί να εξελιχθεί σε μη αλκοολική στεατοηπατίτιδα (ύπαρξη φλεγμονής στο ήπαρ, χωρίς ιστορικό κατάχρησης αλκοολ) και στη συνέχεια σε κίρρωση του ήπατος και καρκίνο. Τα άτομα που έχουν λιπώδη διήθηση του ήπατος θα πρέπει να συμβουλεύονται τον γιατρό τους.
Το άρθρο έχει ενημερωτικό χαρακτήρα και δεν αντικαθιστά την εξέταση και τη συμβουλή του γιατρού σας.

