Νταπαγλιφλοζίνη. Δουλεύει στον Διαβήτη τύπου 1.

Η Νταπαγλιφλοζίνη βελτιώνει τον γλυκαιμικό έλεγχο και μειώνει το σωματικό βάρος σε άτομα που πάσχουν από Διαβήτη τύπου 1. Μάλιστα, το πετυχαίνει αυτό χωρίς να αυξάνεται ο κίνδυνος ανάπτυξης της ευγλυκαιμικής διαβητικής κετοξέωσης.
Τα αποτελέσματα αυτά ανακοινώθηκαν στη Λισαβώνα, στο European Association for the Study of Diabetes (EASD) 2017 Annual Meeting. Ταυτόχρονα, δημοσιεύθηκαν στο ιατρικό περιοδικό Lancet Diabetes and Endocrinology.
Ρύθμισε την Ζωή σου και Ζήσε Φυσιολογικά! Μάθε πως…
Η Νταπαγλιφλοζίνη είναι ένα φάρμακο σε μορφή δισκίου και προτείνεται ως βοηθητική θεραπεία στην ινσουλινοθεραπεία, ατόμων με Διαβήτη τύπου 1, που έχουν αρρύθμιστο σάκχαρο. Ανήκει στην κατηγορία των SGLT2 αναστολέων, οι οποίοι δρουν με το να αποβάλλουν την περίσσεια γλυκόζης του αίματος στα ούρα.
Στον Διαβήτη τύπου 2, η κατηγορία αυτή έχει πολύ καλά αποτελέσματα, μειώνοντας τις τιμές του σακχάρου, την αρτηριακή πίεση και βοηθά στην απώλεια σωματικού βάρους. Λόγω του μηχανισμού δράσης της, ο οποίος είναι ανεξάρτητος της ινσουλίνης, θεωρήθηκε ότι θα μπορούσε να χρησιμοποιηθεί και στον Διαβήτη τύπου 1.
Ο αρχικός ενθουσιασμός όμως, περιορίστηκε από την αναφορά μιας ασυνήθιστης παρενέργειας, αυτής της ευγλυκαιμικής κετοξέωσης. Η παρενέργεια αυτή χαρακτηρίζεται από την ανάπτυξη κετοξέωσης σε τιμές σακχάρου χαμηλότερες από ότι θα περίμενε κανείς. Η αιτία φαίνεται ότι είναι η ανάπτυξη υπεργλουκαγοναιμίας, που οι SGLT2 αναστολείς προκαλούν. Οι αυξημένες τιμές γλουκαγόνεις συνοδεύονται με αυξημένη λιπόλυση και κατ’ επέκταση αυξημένη συγκέντρωση κετονοσωμάτων. Τα κετονοσώματα, σε συνθήκες σχετικά χαμηλής συγκέντρωσης ινσουλίνης, οδηγεί σε ανάπτυξη κετοξέωσης.
Αυτό συνέβη σε μερικά περιστατικά Διαβήτη τύπου 1, όπου αναστολείς SGLT2 χορηγήθηκαν διερευνητικά. Εκ τότε, σχεδιάστηκαν μελέτες για καθένα αντιπρόσωπο της κατηγορίας SGLT2, ώστε να διαπιστωθεί η αποτελεσματικότητα και η ασφάλεια τους, στον Διαβήτη τύπου 1.
Η μελέτη DEPICT για την Νταπαγλιφλοζίνη
Η δράση της Νταπαγλιφλοζίνης δοκιμάστηκε στην μελέτη Dapagliflozin Evaluation in Patients With Inadequately Controlled Type 1 Diabetes (DEPICT-1) trial. Χορηγήθηκε ως επιπρόσθετη θεραπεία στο σύνηθες ινσουλινοθεραπευτικό σχήμα, ατόμων με Διαβήτη τύπου 1.
Στην μελέτη DEPICT συμμετείχαν άτομα με Διαβήτη τύπου 1, από 17 διαφορετικές χώρες. Ήταν ηλικίας μεταξύ 18 και 75 ετών και είχαν ανεπαρκή γλυκαιμικό έλεγχο, με γλυκοζυλιωμένη αιμοσφαιρίνη μεταξύ 7,7% και 11%. Τα άτομα χωρίστηκαν σε τρεις ομάδεςαπό τις οποίες η πρώτη έλαβε Νταπαγλιφλοζίνη 5 mg, η δεύτερη 10 mg και η τρίτη πήρε εικονικό φάρμακο. Η διάρκεια τη μελέτης ήταν 12 μήνες.
Και στις δύο συγκεντρώσεις Νταπαγλιφλοζίνης, η γλυκοζυλιωμένη αιμοσφαιρίνη μειώθηκε σημαντικά -0,42% και -0,45% αντίστοιχα, σε σχέση με το εικονικό φάρμακο. Το σωματικό βάρος μειώθηκε επίσης σημαντικά -2,96 κιλά και -3,72 κιλά, αντίστοιχα για τα 5 και 10 mg Νταπαγλιφλοζίνης. Επίσης, στα άτομα που έλαβαν Νταπαγλιφλοζίνη χρειάστηκε να μειωθεί η χορηγούμενη ινσουλίνη -8,8% και -13,2%.
Από την άλλη δεν αναφέρθηκε αύξηση των περιστατικών υπογλυκαιμίας. Για τα 5 mg, 10 mg και το εικονικό φάρμακο τα ποσοστά υπογλυκαιμίας ήταν 8%, 6% και 7% αντίστοιχα. Επίσης, δεν διέφεραν τα ποσοστά ανάπτυξης διαβητικής κετοξέωσης. Τα ποσοστά ήταν 1%, 2% και 1% αντίστοιχα.
Τα αποτελέσματα αυτά δείχνουν ότι η Νταπαγλιφλοζίνη είναι αποτελεσματική και ασφαλής για τα άτομα με Διαβήτη τύπου 1. Παρόλα αυτά, η χρήση της δεν έχει εγκριθεί για τα άτομα αυτά. Πιθανότατα, αυτό να συμβεί στο άμεσο μέλλον.
Το άρθρο έχει ενημερωτικό χαρακτήρα και δεν αντικαθιστά την εξέταση και τη συμβουλή του γιατρού σας.

